آِی آدمها که بر ساحل نشسته...یک نفر...

ﺣﻘﻴﻘﺖ "ﻣﻦ "
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼـــــﻪ ﺩﺭ
ﻧـــــﻮﺷﺘﻪ ﻫـــــﺎﯾﻢ ﻣـــــﯿﺨﻮﺍﻧﯽ ،
" ﺗﻠـــــﺨﺘـــــﺭ " ﺍﺳﺖ !
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ ﺭﻓﯿـــــــﻖ...








نانوشته هایمـ بسیارند

مِثل بیقــراریهایمـ

من سکـوتمـ رافـَریــاد میکِشـمـ

آخَـر این آشوبــ درونـ مـَـرا

میکُشـد...!




خدایــــا از تــــــو معجزه میخواهم

معجزه ای بزرگ در حد خــدا بودنت

تــــو خود بهتر میدانی

معجزه ای که اشک شوقم را جاری کند..