سرزمینم...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم مهر ۱۳۹۲ ساعت 17:2 توسط مریم
|
زن...
اینجا زمین است. . .
حوا بودن تاوان سنگینی دارد!
در سرزمین من هیچ كوچه ای
به نام هیچ زنی نیست
هیچ خیابانی …
بن بست ها اما
فقط زنها را می شناسد انگار...
در سرزمین من
هم زنها از رودخانه ها
تنها پل هایی است
كه پشت سر آدمها خراب شده اند...
اینجا. . .
نام هیچ بیمارستانی
مریم نیست
تخت های زایشگاهها اما
پر از مریم های درد كشیده ای است
كه هیچ یك ، مسیح را
آبستن نیستند ...
+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم مهر ۱۳۹۲ ساعت 17:0 توسط مریم
|
دلتنگی...
دلتنگی
خیابان شلوغی ست
که تو در میانه اش ایستاده باشی
ببینی می آیند
ببینی می روند
و تو همچنان ایستاده باشی !
خیابان شلوغی ست
که تو در میانه اش ایستاده باشی
ببینی می آیند
ببینی می روند
و تو همچنان ایستاده باشی !
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 18:22 توسط مریم
|
در اینجا...
در اینجا ، زن بودن ، به خودی خود جرم است ...
کفنی سیاه بر سرت پوشاندند و زندگی را در تو کشتند ، تار مویت ، رویت ،
لبخندت ، صدایت و همه چیزت ممنوع و جرم است ،حتی عکس تو بر
اعلامیه
مرگت جرم است.....
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 18:37 توسط مریم
|
درود...
مادری را دیدم!
که تنش را می فروخت...
تا سیر کند کودک کوچکش را،
و مردانی را دیدم!
که حق کودکانشان را
برای سیری هوسشان خرج میکردند....
که تنش را می فروخت...
تا سیر کند کودک کوچکش را،
و مردانی را دیدم!
که حق کودکانشان را
برای سیری هوسشان خرج میکردند....
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 18:31 توسط مریم
|
این روزها...
این روزها دورِ دوری، تا بی نهایت؛
با تمامِ نزدیکی ات به من ...!
+ نوشته شده در شنبه ششم مهر ۱۳۹۲ ساعت 17:9 توسط مریم
|
یادت باشد...
وقتي زير پايشان "له" شدي، روي سرشان جا داري....
البته، به عزت و شرف لا اله الا الله....
+ نوشته شده در سه شنبه دوم مهر ۱۳۹۲ ساعت 9:16 توسط مریم
|